ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
652
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
مىدانيد . اگر آنها را با چشم يقين مشاهده مىكرديد البتّه بىتابى وزارى مىكرديد وسخن دعوت كنندگان به خدا را مىشنيديد وأطاعت مىكرديد . اين ملازمهء يقين وأطاعت از أموري است كه برهان بر صحّت آن گواه است وخداوند تعالى به حقيقت آن در قرآن اشاره فرموده است كه : « وَلَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ » « 4 » . اين سخن بدان خاطر است كه سختيهاى آخرت را ديدهاند وزاريشان از اين بابت است . خداوند به آنان پاسخ مىدهد : « وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما » « 5 » . ( 4920 - 4914 ) فرموده است : ولكن محجوب عنكم ما قد عاينوا . اين جملهء حضرت براي تالي همين قضيّهء شرطيّه متّصله ، استثناست . به دليل اين كه چشمان آنها حجاب دارد ونمىتوانند سختيهاى پس از مرگ را ببينند ، زارى وبىتابى نمىكنند واگر هم به زبان قال جزع وفزعى ندارند زبان حالشان زارى وبىتابى خواهد بود . ( 4925 - 4921 ) فرموده است : وقريب ما يطرح الحجاب در اين جمله « ما » مصدريّه است ومبتداى جمله ، وقريب خبر آن است ودر معنى اشاره دارد به بىاعتبارى بهانهجويى آنها ، آن زمان كه به عذاب تهديد شوند ، وآنها ندانستن را براي كوتاهى در عمل بهانه قرار مىدهند زيرا بزودى حجاب بدن كنار خواهد رفت وأحوال قيامت وسختيهاى روز رستاخيز بر ايشان آشكار مىشود وآن هنگامى است كه آسمان پردههاى خود را از چشم مردم كنار
--> ( 4 ) سورهء سجده ( 32 ) : آيهء ( 12 ) : خداوندا اكنون ديديم وشنيديم ما را به دنيا برگردان تا از روى يقين عمل صالح انجام دهيم . ( 5 ) سورهء فاطر ( 35 ) : آيهء ( 37 ) : آيا به شما فرصت نداديم تا تذكّر أنبيا را بشنويد وآيا بيم دهندگان نيامدند ؟ اكنون عذاب را تحمّل كنيد كه براي ستمگران ياورى نيست .